De Stem van MERLOT laat Eves Laurent rijpen zonder zijn straatraprandjes glad te trekken

In een tijd waarin rapprojecten steeds vaker worden teruggebracht tot acht of tien korte tracks, doet Eves Laurent met De Stem van MERLOT bijna het tegenovergestelde. Het nieuwe album verscheen rond 20 augustus 2026 en telt volgens Spotify 28 nummers met een totale speelduur van ongeveer 79 minuten. Verdeeld over twee delen zet de Amsterdamse rapper niet alleen veel muziek neer, maar ook bijna zijn volledige muzikale omgeving naast elkaar.

Josylvio, Jordymone9, Bokoesam, KM, Jandro en verschillende artiesten uit de SMIB-hoek duiken op tussen solotracks waarop Eves juist alle ruimte voor zichzelf houdt. Daardoor voelt De Stem van MERLOT minder als een poging om één grote single te vinden en meer als een momentopname van waar Eves Laurent na ruim tien jaar rappen staat.

De wijnmetafoor is meer dan alleen vormgeving

De titel past in een lijn die al langer door zijn catalogus loopt. Rosé, De Rosé Achter Het Masker en nu De Stem van MERLOT gebruiken wijn niet alleen als luxeobject, maar steeds meer als metafoor voor ontwikkeling. In de campagne rond het nieuwe album wordt die gedachte expliciet gemaakt: goede wijn heeft tijd nodig om karakter te ontwikkelen en een album moet volgens dezelfde logica kunnen rijpen.

Dat idee past opvallend goed bij Eves Laurent. Hij is geen rapper die in één rechte lijn van nieuwe hype naar mainstreamdoorbraak is gegaan. Zijn carrière bestaat uit verschillende fases: De Fellas, soloprojecten in eigen beheer, jaren waarin hij buiten de muziek verdween, een hernieuwde reeks releases en sinds 2024 een samenwerking met Top Notch.

Op De Stem van MERLOT probeert hij die fases niet van elkaar los te knippen. Juist de omvang van het album maakt het mogelijk om verschillende versies van Eves naast elkaar te laten bestaan.

De Fellas is geschiedenis, maar nog geen afgesloten hoofdstuk

Eves Laurent werd bij een groter rappubliek bekend als onderdeel van De Fellas, het collectief dat eerder als High Paid Fellas opereerde. Samen met namen als Frsh, Spens, Geechi, Brasco, Getit, Blow en Teflon bouwde hij in de tweede helft van de jaren tien aan een vorm van Amsterdamse straatrap waarin geld, mode, humor, criminaliteit en groepsenergie voortdurend door elkaar liepen.

101Barz omschreef De Fellas destijds als een collectief dat stevige volwassen straatrap combineerde met een uitgesproken flexcultuur. Eves en Frsh waren tegelijkertijd twee van de leden die al vroeg nadrukkelijk aan een eigen solocatalogus werkten.

Op De Stem van MERLOT wordt dat verleden niet opnieuw als reünie verkocht. Brasco en Blow verschijnen bijvoorbeeld op H!GHEST FLEX, maar de plaat wordt nergens een De Fellas-vervolg. De oude connecties bestaan naast nieuwe relaties en solowerk.

Dat is belangrijk. Legacy werkt sterker wanneer een rapper zijn oude crew niet iedere keer nodig heeft om relevant te blijven.

GRiEZELBUS trekt een directe lijn naar de Amsterdamse underground

Een van de opvallendste tracks op het eerste deel is GRiEZELBUS. Daarop verschijnen SMIB, sor, Nnelg, Loopey en Ray Fuego rondom Eves Laurent. Op BOTTEGA Hè keert een deel van die omgeving opnieuw terug.

Die samenwerkingen geven het album een andere functie dan een standaard gastenlijst met alleen grote streamingnamen. De SMIB-connectie verbindt Eves met een Amsterdamse rapwereld die zich juist jarenlang vanuit onafhankelijkheid, eigen evenementen, kleding, kunst en experimentele muziek heeft ontwikkeld.

Eves komt vanuit een andere traditie, maar de overlap is duidelijk. Beide werelden hechten veel waarde aan eigen taal, eigen groepen en muziek die niet volledig hoeft te worden aangepast aan wat op dat moment commercieel het veiligst is.

Dat maakt GRiEZELBUS inhoudelijk interessanter dan wanneer de track alleen als posse cut wordt behandeld. Het is een ontmoeting tussen verschillende takken van Amsterdamse undergroundrap die al jaren naast elkaar bestaan.

Passenger P. brengt Eves, KM en Jandro samen

Voor StraatRecordz is vooral Passenger P. een opvallende track. Daarop staan KM en Jandro naast Eves Laurent. De track duurt 2:36 en staat op het tweede deel van het album. StraatRecordz heeft Passenger P. inmiddels zelf als Fresh Drop opgenomen.

De samenwerking heeft extra gewicht omdat Eves en de SFB-leden geen vreemden voor elkaar zijn. Eves werkte in het verleden al met KM en Frenna op Vibing Girl, terwijl hij ook opdook in dezelfde bredere Amsterdamse en Haagse rapnetwerken waarin De Fellas, SFB en aanverwante artiesten elkaar regelmatig tegenkwamen.

Passenger P. voelt daardoor minder als een willekeurige featureconstructie dan als het opnieuw samenkomen van artiesten die allemaal uit de periode stammen waarin melodische straatrap midden jaren tien een nieuwe standaard begon te vormen.

Het verschil is dat KM en Jandro inmiddels zelf veteranen zijn. SFB vulde begin 2026 opnieuw de Ziggo Dome en KM beleeft tegelijkertijd een opvallend sterke solofase met onder meer BLIJF RUSTIG. Wanneer zij op een Eves Laurent-album verschijnen, ontmoeten niet alleen drie rappers elkaar maar ook drie carrières die zich sinds die eerste gezamenlijke generatie afzonderlijk hebben ontwikkeld.

Josylvio, Bokoesam en Jordymone9 maken de plaat breder zonder Eves te verdringen

Ook elders op het album gebruikt Eves bekende namen zorgvuldig. Jordymone9 staat op SUPERMARiO, Josylvio op GEWONNEN en Bokoesam op XRATED. In plaats van het album vol te zetten met artiesten die allemaal dezelfde functie vervullen, komen verschillende periodes van Nederlandse rap voorbij.

Josylvio vertegenwoordigt een straatrapgeneratie die vanaf het midden van de jaren tien steeds groter werd. Bokoesam beweegt al jaren tussen New Wave, alternatieve hiphop en melodische experimenten. Jordymone9 heeft zich vanuit een jongere lichting ontwikkeld tot een van de rappers die gemakkelijk tussen straatrap en toegankelijkere producties schakelt.

Eves hoeft op die tracks niet van identiteit te wisselen. Zijn zware, soms bijna pratende delivery en neiging om regels als losse observaties neer te leggen blijven herkenbaar.

Dat is waarschijnlijk de belangrijkste test van een groot featurealbum: hoor je na afloop vooral de gasten of begrijp je de hoofdartiest beter? Bij De Stem van MERLOT gebruikt Eves veel van die gasten vooral om verschillende kanten van zijn eigen positie zichtbaar te maken.

Van eigen beheer naar Top Notch zonder de oude identiteit weg te poetsen

In september 2024 tekende Eves Laurent bij Top Notch. Tot dat moment had hij projecten als Deze Is Niet Voor De Charts, Zeg Minder Dan Nodig Is en De Rosé Achter Het Masker grotendeels vanuit zijn eigen omgeving uitgebracht. Kort na de deal volgde Mijn Ziel Is Geen Deal, zijn eerste volledige project binnen die nieuwe constructie.

De releasegegevens van De Stem van MERLOT noemen in 2026 zowel EVES MUSICUS als Top Notch Music BV. Dat detail past bij de manier waarop Eves zichzelf blijft presenteren: samenwerking met een gevestigd label hoeft niet automatisch te betekenen dat de artiestenidentiteit opnieuw wordt ontworpen.

Zelfs de nieuwe videoclip van M’n Ballen & Woord houdt het wijnconcept consequent vast. Eves staat daarin in een wijnkelder, waarmee de visuele wereld rechtstreeks aansluit op de titel en campagne van het album.

28 tracks zijn alleen interessant wanneer er echt iets te bewaren valt

Een lang album is op zichzelf geen prestatie. Achtentwintig tracks kunnen net zo goed betekenen dat een artiest niet genoeg heeft geschrapt. De vraag is daarom niet of De Stem van MERLOT indrukwekkend is omdat het bijna tachtig minuten duurt.

Interessanter is waarom Eves juist nu zoveel ruimte neemt.

Zijn catalogus is gebouwd op een manier van rappen waarvoor context belangrijk is. 101Barz omschreef zijn studiosessies eerder alsof je een boek leest waarin ieder hoofdstuk een nieuw verhaal brengt. Die vergelijking past bij een artiest die vaker lange verses, observaties en losse scènes gebruikt dan één gemakkelijk samen te vatten concept.

Op een korte EP zou die werkwijze waarschijnlijk sneller worden teruggebracht tot alleen de meest directe tracks. Op De Stem van MERLOT mogen straatrap, flex, humor, reflectie, crewtracks en meer melodische momenten naast elkaar bestaan.

Dat maakt de lengte niet automatisch goed, maar wel logisch.

Eves Laurent probeert geen nieuwe rapper te worden

Misschien is dat uiteindelijk het sterkste aan het project. Eves Laurent klinkt niet alsof hij op zijn nieuwe album probeert te bewijzen dat hij nog met iedere nieuwe trend mee kan.

Hij brengt juist verschillende hoofdstukken van zijn eigen carrière bij elkaar: De Fellas-connecties, de Amsterdamse underground, gevestigde straatrapnamen, SFB en een lange reeks solotracks waarop hij zijn eigen manier van schrijven centraal houdt.

Dat sluit aan op de wijnmetafoor waarmee het album wordt verkocht. Rijpen betekent niet dat het oorspronkelijke karakter verdwijnt. Het betekent dat hetzelfde materiaal na verloop van tijd anders kan smaken.

De Stem van MERLOT is daardoor minder interessant als poging tot een nieuwe doorbraak dan als bewijs dat Eves Laurent inmiddels een catalogus heeft opgebouwd waaruit hij zijn eigen geschiedenis kan gebruiken zonder erin vast te blijven zitten.

Voor een rapper die ooit onderdeel was van een collectief dat vooral om directe flex en groepsenergie draaide, is dat misschien de duidelijkste ontwikkeling: Eves hoeft tegenwoordig niemand meer te overtuigen dat hij een eigen stem heeft. Hij kan eindelijk de tijd nemen om te laten horen hoeveel versies van die stem er inmiddels bestaan.

Bronnen en luisterrichting

• Spotify – De Stem van MERLOT
• Puna – artiestenprofiel Eves Laurent
• Puna – Eves Laurent tekent bij Top Notch
• 101Barz – Studiosessie Eves Laurent

Analyse door de StraatRecordz-redactie. Release-, tracklist- en carrièregegevens zijn gecontroleerd aan de hand van bovenstaande bronnen; duiding en conclusies zijn redactioneel.