Ik sta nog steeds

Sommige tracks worden niet groot door cijfers, playlists of een videoclip, maar blijven hangen omdat iedere regel voelt alsof hij geschreven móést worden. Ik Sta Nog Steeds van de Alkmaarse rapper Imperial is zo'n track.

Vanaf de eerste regels is duidelijk dat dit geen nummer over status of overwinning is. Imperial klinkt uitgeput, beschadigd en alleen. Toch zit er onder die zwaarte één gedachte die steeds terugkomt: hoe vaak hij ook is gevallen, hij staat er nog. Niet ongeschonden, niet zonder littekens, maar wel overeind.

Juist dat maakt de titel zo sterk. 'Ik sta nog steeds' klinkt normaal als een overwinning, maar Imperial gebruikt de zin bijna tegenovergesteld. Hij schrijft over jarenlang dingen opkroppen, buitengesloten worden, discriminatie, drugs, bedrog en momenten waarop hij vooral rust wil. Overleven wordt hier niet geromantiseerd. Het kost iets.

De track laat daarmee een andere kant horen van de rauwe undergroundrap uit die periode. Imperial kan hard en confronterend rappen, maar hier gebruikt hij dezelfde directheid om naar binnen te kijken. Geen grote maskers of straatpose: hij schrijft alsof de luisteraar rechtstreeks door oude littekens bladert.

Sterk is vooral hoe beeldend hij dat doet. Engelen en duivels, verboden fruit, donkere schaduwen, stemmen in de wind en 'zinnen die de stille zwijger vertegenwoordigen' geven de track bijna iets poëtisch. Tegelijk blijft de boodschap begrijpelijk en dichtbij. Achter alle metaforen zit iemand die probeert uit te leggen wat er gebeurt wanneer je jarenlang te veel draagt en bijna niemand dat ziet.

Ook schrijven zelf krijgt een belangrijke plek. Imperial presenteert zijn pen niet alleen als wapen tegen andere rappers, maar als manier om dingen kwijt te raken die hij in het dagelijks leven niet uitspreekt. Daardoor voelt Ik Sta Nog Steeds soms meer als een open brief dan als een traditionele raptrack.

De verwijzing naar 2005 plaatst het nummer bovendien duidelijk in een andere periode van Nederlandse hiphop. Dit was de tijd waarin undergroundtracks via fora, mp3's, SoundClick en gedeelde bestanden hun publiek vonden. Muziek hoefde niet direct geschikt te zijn voor streaming of sociale media. Een rapper kon meerdere lange verses gebruiken om één gevoel volledig uit te schrijven.

Dat hoor je hier. Imperial probeert nergens haast te maken. Het refrein keert telkens terug als anker tussen de lange verses, terwijl de tekst steeds dieper gaat. Eerst gaat het over gebroken zijn, daarna over uitsluiting en verdoving en uiteindelijk over de vraag welke reden er nog is om verder te gaan.

Toch eindigt het nummer niet in volledige wanhoop. De essentie blijft dat hij er nog staat. Dat is geen simpele positieve boodschap, maar juist een rauwe vorm van volharding: je kunt beschadigd zijn en toch doorgaan.

Daarom hoort Ik Sta Nog Steeds voor StraatRecordz bij de essentiële tracks uit Imperials catalogus. Niet omdat het de grootste hit was, maar omdat het laat horen wat undergroundrap op zijn sterkst kan zijn: ongefilterd, persoonlijk en geschreven zonder rekening te houden met wat makkelijk verteerbaar is.

Bijna iedere rapper kan zeggen dat hij sterk is. Imperial maakt interessanter duidelijk wat die kracht hem heeft gekost.